คงไม่มีใครที่จะกล้าลุกขึ้นมาประกาศศักดาว่า
สามารถยืนอยู่บนโลกนี้ได้โดยลำพัง และปฏิเสธว่า เพื่อน คือ


สิ่งฟุ่มเฟือยที่สุดเท่าที่มีมาในประวัติศาสตร์ชาติพันธุ์มนุษย์อันยาวนาน
เพราะแท้จริงแล้ว ไม่มีใครสามารถยืนอยู่บนโลกนี้เพียงคนเดียวได้
ไม่ว่าเขาจะเป็นคนเข้มแข็งหรือต่อให้มีขาแข็งสักเพียงไหน
มันต้องมีสักวัน สักเวลา สักวินาที
ที่เขาอยากจะทรุดตัวลงนั่งคุยกับใครบางคน
ซึ่งเขารู้ว่าได้ยืนอยู่ข้างเขาตลอดมา
และพร้อมจะอยู่กับเขาตลอดไป
สิ่งที่เดินทางมาพร้อมกับเพื่อนและอบอวลอยู่ในคำ ๆ นี้ คือ
มิตรภาพ ซึ่งอาจจะก่อตัวขึ้นได้ทุกขณะ
ตั้งเค้าเร็วกว่าพายุดีเปรสชั่นใด ๆ
เพียงแค่ตาสบตา ริมฝีปากกระตุกทำมุมน่ารักกับใบหน้า
เชื่อไหมว่าแค่นี้มิตรภาพก็เดินทางมาถึงแล้ว
มิตรภาพมีความหมายและความสำคัญกับชีวิต ยิ่งใหญ่
เพราะมันเริ่มต้นจากการให้ และสามารถสิ้นสุดลงด้วยเข้าใจ
ไม่เหมือนกับความรักที่มักเริ่มจากการให้
ดำเนินต่อไปด้วยการเรียกร้อง
และมักจะสิ้นสุดด้วยการมองหน้ากันไม่ติด


ฉันไม่ใช่คนมีเพื่อนมาก
เพราะถือว่าเพื่อนไม่ใช่ฟุตบอลที่เมื่อลงสนามก็ต้องรีบวิ่ง
ไปยิงประตูทำแต้มให้ได้มากที่สุดก่อนหมดเวลา
เพื่อนไม่กฎกติกา มิตรภาพไม่มีการพักครึ่งหรือหมดเวลา
และความสัมพันธ์ไม่มีคำว่าแพ้ชนะ ฉันจึงไม่รีบร้อนที่จะมีเพื่อน
มันเป็นเรื่องง่ายในการที่จะหาเพื่อนใหม่


แต่มันเป็นเรื่องยากที่จะรักษามิตรภาพระหว่างเรากับเพื่อนให้คงอยู่ตลอดไป
เพราะเพื่อนเป็นสสารที่แปลก ยิ่งคบกันนาน ก็ยิ่งเปราะบาง
และง่ายต่อการแตกหัก

มิตรภาพของเพื่อนที่เติบโตไปพร้อมกับวันเวลาในการคบหา
ทำให้คนสองคน (หรือมากกว่านั้น) สนิทกันมากขึ้น
จนบ่อยครั้งความสนิทก็ได้ทำให้เราละเลยหรือมองข้ามอะไรบางอย่างไป

บ่อยครั้งความสนิททำให้เราทำร้ายจิตใจเพื่อนโดยที่เราไม่ได้ตั้งใจ
หรือโดยที่เราไม่รู้สึกตัวด้วยซ้ำ
บางครั้งเราอาจจะปรับความเข้าใจกันได้
แต่ก็มีไม่น้อยที่มันลุกลามและรุนแรงเกินที่เราจะไหวทัน
และกว่าจะรู้ตัวมันก็ทำลายอะไรต่อมิอะไรย่อยยับลงไปหมดแล้ว

ทั้งนี้ทั้งนั้นเชื่อไหมว่าบางทีมันอาจจะเกิดเพราะคำมักง่ายที่พลั้งปากไป